Acoustic Night

The Band

Wendell and Family

Before

And after (sapian ng masamang spirit)

I hate dancing !!!!! I hate dancing talaga !!!!!


Walang masiyadong kasiyahang naganap.

Tahimik na okasyon ito

Try ko kayang mag red?

Uy si bestfriend, may maitim na balak?


Dance like nobody’s watching …………..

Si Alyssa, ang babaeng naka tube kahit malamig.

Ayaw kong mag comment.

Energy is the best policy.

In fairness, pawisan na ako dito

Winner ako sa Best Smile Mwahahahaha

Ang mag comment ng hindi maganda, ipapakulam ko.

Enjoyed the Acoustic Night with Strumms last Thursday, met and made chika with old friends, mabuti na nga rin at nakikita ko sila before I leave para kung sakaling hindi na ako makapag Masalama Party ay puwede na rin kasi nakita ko na sila eh, hahahaha. I’ve attached some pictures too. Special thanks to Wendell for providing the other pictures. Savior ka kapatid, naubos na kasi batteries ko eh.


Ferdie’s Going Away Party

Siyempre dala ko ang camera ko all the time

Mother Rose and Ferdie

Busog na kami niyan kaya picture taking na

Bestfriend? Parang sinasaniban ka

ng spirit of the glass na?

ano kaya magandang caption nito?

dapat ba lahat ng pics may caption?

We gathered together last night for Ferdie’s Masalama Party (Going Away Party) he’s leaving us for good. Uuwi na siya sa Pinas. He will be missed. Iyon lang ang masasabi ko at medyo hilo pa ako sa puyat sa ngayon.

Just take a look at the pictures and see for yourself.


Home Alone

I cried last night. Pero hindi naman dahil sa may umaway sa akin or kaya depressed depressan ang mood ko, I cried kasi for the 50 millionth time eh pinanood ko ang Pay It Forward, ewan ko nga ba, alam na alam ko na ang lahat ng mangyayari kay Haley Joel Osment pero still cry pa rin ako. Added to the fact na mag isa lang ako sa bahay kaya walang mga manunukso sa akin at kunwari nahikab lang ako or kaya napuwing. Hahahahaha, this time ako lang ang natatawa sa sarili ko dahil sa mukha akong eng-eng na umiiyak nang mag isa sa bahay.

Being alone at home has its rewards too. I don’t have to do the dishes immediately after eating, kahit 48 years pa siya sa lababo na nakababad eh walang bothered. Kahit na maiwan ko ang towel ko sa kwarto ko and just realize it after a shower ay ok din lang, walang maiiskandalo kung magtatakbo ako sa flat ng hubo’t hubad. I can turn the tv on full volume kapag kumakanta na sa Eat Bulaga ng ITAKTAK MO! ITAKTAK MO! ITAK ITAK ITAKTAKMO !!!!!

But it has its downsides too. I come home to a dark place and I have to turn on the lights and cook for myself, eat by myself. Talk to myself Hahahahaha, even that I do. Serious ang discussion namin ng sarili ko ha? But still, its not so bad. I can cope with it.


Villas Rosas Compound International Bazaar

Camel Ride for kids, gusto ko sana kaya lang
may awa din naman ako sa camel

Baratillo minus all the ingay, Luis Vuitton

suitcase ba itong nakikita ko?

Ano nga bang meron dyan?

Aba. Congeniality Award.

Wag akong gagaliten. Hold up itu.

Mas maganda sana kung serious di ba?

Nasan ba ang araw?
At kelangan may shades?

Tumatawad si Bestfriend,

mura na nga tinatawaran pa. Guts!

Parang medyo napalaki ang smile ko dito ah?

Kaunti lang naman eh. Abot tenga ang ligaya?

Sana naman nahihiya ako sa mga tao.

Pakialaman talaga ang mga tinda?

Parang ang puti ng ilalim ng arm ko?

Alin? Alin? Alin ang naiba?

Went to an International Bazaar last Thursday afternoon with a couple of friends at the, well hindi ko ma sure parang Al Waha Compound yata pero Las Rosas din ang tawag? Kung alin ang totoo is a mystery that I do not care to solve.

Enjoy din naman kasi I was amongst friends. The pictures says it all. Ang nakakabaliw, nung palapit ako sa isang booth na may mga slimming tea, sinabihan ako ng saleslady ba naman, uy gamit ka nito, papayat ka! Buti sana kung mahina lang, eh hinde! Pero eventually finriend ko din naman siya. Binigyan pa nga niya ako ng 2 samples eh kasi ayaw kong bumili sa kaniya dahil sa pandadaot niya sa akin hahahaha.


Panic Mode

Two weeks ko nang alam na lilipat nga ako sa Head office namin sa Alkhobar, 400 kilometers from where I have been based for the last 9 years, from the place that where all my friends are and from the place that I have been comfortable in. I know a lot of people here. Friends from all sectors, mayroong mga well paid (you know who you are) and mayron din mga average at iyong mga sinawing palad na mapasweldo below minimum wage. Iba na ang comfort ko dito sa Riyadh, feeling ko eh home na rin ito away from home. Alam ko where to buy cheap designer brand clothes, used but still beautiful furniture. Where I can get jewelry for a cheap price, kapalit lang ng haplos ng pagmamahal. I know most salesmen sa mall, iyong iba alam ko pa nga ang number at kung kailan ang day off. Kadalasan invited ako sa mga birthday nila. Iyong iba nagpadala pa sa akin last time na umuwi ako. And now it finally sunk in. Aalis na ako.

Aalis na talaga ko!

Panic mode na ito. I called some people from the same company who are also based in Alkhobar and asked for help sa paghahanap ng aking magiging bahay dun. I’d have to share with other Filipinos too kasi siyempre, madugong magbayad ng sariling flat. Call dito, call doon. Email dito, email doon. In between nagtatrabaho din naman ako – ng kaunti.

Kausap ko kahapon si M ang career ko sa Alkhobar and sabi ko pagdating ko dun, we should have eat out. Sabi niya, bakit pa daw eh puwede naman take out and eat sa bahay na lang. Sabi ko, its different. It’s supposed to be a date. Payag naman siya. Kaya I have something to look forward to na. On a different note, feeling ko papayat ako sa Alkhobar. Plan ko kasing mag jogging sa kahabaan ng Corniche with the waves splashing by my side and the air on my hair. Ganda ng projection, sana lang magkatotoo at huwag sanang umatake ang pagkatamad ko.

Bukas pupunta ang mga taga Cargo Division to survey my things. Plano ko ipakuha sa kanila first week of April na, tutal I have to report in my new post April 11 pa naman. Kaya ko ba ito? Bahala na si Batman.

Another Function in Another Hall

Entrance to the Jumeira International Function
(gutom na ako, sana maagang magpakain)

Roberto, Majid and Myself (Tropang Gutom)

Bestfriend and Me (bago pants niya – binili sa sale)

Naiwan lang sandali – may kausap na siya? Hahahaha

Owen and Me
Went to the Jumeira International Hotels Function last night. Gulat ako kasi dami pa rin nakakakilala sa akin from other travel agencies and I am still identified with my previous company. In short sikat pa rin ako. Hahahahaha. I’ve attached some pictures for you to see. Post your comments on my chatbox. Please be kind ok.

What I’m Reading

In between blogging, work and tv I find myself reading this. I just started reading it, kahit na pinahiram siya sa akin ni Bestfriend probably 2 weeks ago. Hindi pala niya pinahiram sa akin, I just took it from his house and just told him “ay maganda ba ito? sige read ko ha?” Since wala na siguro siyang magagawa kaya pinahiram na niya. He said he has read it years ago, pinahiram niya ang book sa isang friend and nawala ni friend ang book so he bought a new one kasi gusto niya raw talaga. Iwala ko rin kaya? Bibili pa kaya siya ng bago? Or sabihin ko na lang kaya sa kaniya na nawala pero ang totoo hindi naman? Hahahahaha Kumusta naman kaya ang ugali ko? Eh nagbabasa din siya ng blog ko kaya hindi na puwede ang maitim na balak ko kasi alam na niya.
Anyway, I just started reading the book nga and enjoy naman ako reading it. Aliw din kasi its a non fiction book which I think is a first for me kasi not that I don’t like reading non fiction kaya lang ngayon lang nagkaroon ng chance eh. May kaunting pictures din inside kaya makikita din ang characters kaya you have something to base your imagination on.
Did I mention that it was also on Oprah’s Book Club so siguro naman maganda kung malagay sa Oprah’s Book Club di ba? I bring it everywhere kaya lang hindi ko rin naman nababasa. Kagabi nga while watching Lost ay hawak ko ang book, and between the Book and Lost siyempre naman priority ang Lost. Kahit kanina when I went to the South African Embassy akala ko kasi magtatagal ako dun eh 5 minutes lang pala tapos na ako.
May function mamaya ang Jumeira international Hotels kaya go kami ng mga colleagues from the office, tinawagan ko rin si Bestfriend kasi siya naman lagi kong kasama during these events, kasi isang rason niya yon to dress up formal or semi formal, 5 star hotels kasi lagi ang mga venue and besides kailangan ko ng someone na magkukuha ng pictures ko Hahahahaha. Ang pangit talaga ng ugali ko no? Di bale aalis na naman ako kaya kailangang sulitin ko na ang panahon ko dito. Buti na lang naalala ko, I have to talk to the cargo people pa pala.
Pictures of the event sa next post.
ABANGAN ! SUSUNOD !!!!!!!